SP Vorselaar 

In de voorgaande jaren viel het samen met Oostmalle in het laatste weekend van de cross, dit jaar werd het een week vervroegd, op de zondag. De laatste manche voor het superprestige klassement, waar ik allang geen rol van betekenis meer in speelde. Na een mooie 4de plaats in het klassement van vorig jaar, miste ik nu de helft van mijn seizoen door gezondheidsproblemen. Een goede maand januari waar de benen weer als vanouds voelde, alleen de uitlsag nooit echt goed was. Na het wk had ik een slechte week en stond ik vermoeid aan de start in Lille en Hoogstraten, en zodoende kon ik daar niet presteren.

Na een aantal dagen erg rustig aan, en een goede nachtrust, stond ik om kwart over 1 op de 2de startrij. Het parkoers werd verraderlijk glad op sommige plekken en bochten, en daarom koos ik als enige renner voor een grof profiel op de voortube. Dit bleek al snel de goede keuze want iedereen wisselde in de 2de of 3de ronde omdat ze de verkeerde bandenkeuze hadden gemaakt. Na een goede start kon ik de eerste 2 ronden meerijden op de 5de positie. Kenneth van Compernolle pakte een gaatje en de Duitse wereldkampioen reed daarheen. Ik probeerde het ook, maar deed er een halfe ronde langer over als de kampioen. Wel kon ik de aansluiting vinden in de 4de ronde, maar na een versnelling van de Duitser moest ik gelijk weer lossen en hing ik tussen de 2 vooraan, en het groepje achtervolgers vlak achter mij.

Met nog 4 rondes te gaan kwam Tom Meeusen en Quinten Bertholet aansluiten en reed ik met 2 Fidea's voor de 3de plek. Na veel kopwerk werd ik een halve ronde voor het eind voorbij gereden door Tom, en sprintte ik met de Waal voor de 4de plek.

Gelukkig weer een sterk gevoel in de benen, en afgezien van het missen van het podium, hou ik een goed gevoel over aan dit weekend.

Groetjes,

Ramon