WK Hoogerheide 

De vijfde keer dat ik het mee mag maken, maar nog nooit heb ik deze spanning gevoeld. Een Wereldkampioenschap is altijd bijzonder, maar nu, in eigen land, in 'ons' traininggebied, waar wij al jaren komen om met de selectie te trainen, is het ?cht bijzonder. Een aantal gesprekken met Adrie van der Poel tijdens de trainingen, bevestigde dat er een enorme organisatie nodig is, die jarenlang moet werken aan dit ene weekend. En mijn complimenten zijn, denk ik, terecht. H??l veel mensen zagen spectakel, niet alleen tijdens de 4 grote crossen, maar ook door de geweldige vip-tent die nog nooit eerder is gezien op een cross.

De GP Adrie van de Poel was al een aantal jaren de laatste meting vlak voor het WK, en de afgelopen jaren was het altijd erg lastig. Regenval zorgde elke keer weer voor een zware omloop. Dit jaar zag het er al een hele poos naar uit dat het zou gaan vriezen, een lange periode in december was het heel koud in Nederland. Enkele weken voor het WK werd het weer iets beter en dooide het weer wat, maar de laatste week van het WK was er weer de vrieskou. Dit zorgde voor een enorm hard parkoers! Geen bagger zoals velen gehoopt hadden. 

Voor een wedstrijd ben ik vrijwel altijd rustig en ontspannen, ook bij de WK's die ik in het verleden heb gereden. Dit keer was het anders, 's ochtends al liep ik rond met een hoge polsslag en bij het inrijden reed ik helemaal met een hartslag rond die ik normaal alleen bij interval-training bereik. Het zal met de stress te maken hebben, want al vrij snel in de wedstrijd voelde ik goede benen. Zoals verwacht werd er in groepen rondgereden, omdat het elke ronde op de weg weer stilviel. Hier kwam de wind van de kop en liep het omhoog, wat zorgde dat niemand zich geroepen voelde om op kop rijden. Wat normaal niet goed lukt bij mij, ging vandaag wel erg goed, en ik reed hele tijd zo ver mogelijk voorin de groep. 

Ondanks de harde ondergrond waren er een aantal stukken op het parkoer waar je verschil kon (goed)maken. Juist op die stukken voelde dat ik iets over had kon ik vaak een plaatsje opschuiven. Na een teleurstellend seizoen qua uitslagen, voel ik me al een kleine maand echt goed in vorm en rij ik in de wedstrijden hard, alleen zonder uitslag. Ik kom elke keer wat tegen en zo ook vandaag. Het liefst zoek ik niet naar een excuus, maar ik heb het gevoel dat ik echt hinder had van mijn 'remmen'. In de 2de wedstrijdhelft functioneerden mijn remmen niet goed meer, waardoor ik bij een aantal bochten