IWT Oetingen 

In de aanloop naar het nationaal kampioenschap had ik nog ??n test in Belgi?. Op het zeer lastige parkoers met start- en finishplaats in Oetingen stonden 200 renners aan de start voor 175 kilometer wedstrijd. De hele dag leek de wind van kop te komen en we hadden geen moment het idee dat het lekker draaiden. Na ongeveer 60 km zouden we de Bosberg krijgen en 15 km daarna de Muur. Verder waren het smalle wegen en was het wegdek heel slecht. Na 115 km zouden we voor de 3de keer de finish passeren en het plaatselijke rondje opdraaien van 15 km die wij 4 keer moesten afleggen. Een bijzonder lastig rondje, mede door de wind die vaak van voren kwam, de 2 kasseienstroken van ieder 1,5-2km en het lastige klimmetje dat vlak na de eerste kasseienstrook kwam.

Met 6 renners van de Raboploeg stonden we aan de start om 1 uur. Zonder neutralisatie werd er rustig vertrokken en kon ik mooi helemaal naar voren schuiven nadat ik niet stond op te letten bij de start. Heel veel demarrages volgden in het eerste uur koers waar iedereen zijn deel in had en altijd wel iemand van ons meezat. Na ongeveer een uur koers reed er een groepje van, in eerste instantie, 8 weg die uitdunde tot 6, Michel Kreder was van ons vertegenwoordigd. Deze 6 reden een minuut weg en toen viel het peloton compleet stil waardoor de voorsprong opliep tot ruim 3,5 minuut. Vanaf de bosberg werd er weer gereden en liep de voorsprong ook terug. Het werd onrustig 10 km voor de muur van Geraardsbergen en iedereen wist dat hij vooraan moest zitten.

Bij de eerste 10 draaide ik de muur op en, omdat ik deze nog nooit had gereden, wist ik niet wat ik moest verwachten. Ik had goede benen en probeerde nog verder op te schuiven om zo bij de eerste mee omhoog te rijden. Dit lukte goed en we waren met ongeveer 15 man weg op de top. Na een kleine afdaling was inmiddels een deel van het peloton weer aangesloten en reden we een andere lastig klimmetje op waar nogmaals aan de boom werd geschut. Weer reden we met 20 man weg en nu leek het definitief te zijn. Uit dit groepje werd constant gedemarreerd en omdat Thomas Berkhout met 5 man wegwas, en Michel nog steeds voorop reed moest ik elke demarrage beantwoorden. Dit heeft veel kracht gekost die ik in de finale hard nodig had. Op het plaatselijke rondje ging het licht snel uit en zat ik met me kop bij zaterdag. In het laatste overgebleven groepje die reed voor ongeveer de 35ste plek reden we de koers uit. Berkhout was de best geplaatste op een 5de plaats.

De goede benen van vandaag geven me vertrouwen voor zaterdag, waar het waarschijnlijk een hele andere koers wordt. Tactisch en zuinig zal iedereen proberen te rijden.

Groetjes Ramon