Hoogstraten 

Vooraf aan de voorlaatste manche voor het Superprestigeklassement was nog veel te doen in de ranking. De plaatsen 1, 2 en 3 waren nagenoeg onbereikbaar geworden, maar voor de plaatsen 4 en verder was nog alles mogelijk. Vandaar ook dat ik gister, na de mindere start, niet heb geforceerd. In Hoogstraten was ik al vier keer eerder geweest en wist ik wat ik kon verwachten, en heel snel parkoers met enkele zandheuvels erin. De start is dan ook cruciaal op dit soort parkoersen en dit bleek al in de junioren en nieuwelingen categorieen.

Net als gister pakte ik de kopstart maar ging ik niet als eerste het veld in. Na een halve ronde zouden de eerste hindernissen komen en daarom verstopte ik me als 4de in de kopgroep. Op de zandklimmen is het voor de eerste geen kunst om er doorheen te rijden, maar voor degene die in het wiel rijden is het extra lastig. Wanneer ??n iemand een foutje maakt, krijg je met het harmonica-effect te maken en wordt de hele groep opgehouden. Dit gebeurde eigenlijk elke ronde. Vooral in de eerste drie rondes had ik hier last van, omdat ik niet aan kop begon aan de klimmetjes. Hierdoor ontstonden steeds gaatjes van enkele seconden die ik tot drie keer aan toe dicht kon rijden.

Toen dit nogmaals gebeurde en ikzelf ook moeite had mijn weg te vervolgen in het zand moest ik definitief lossen. Ik reed lange tijd in een groepje van twee of drie man en kon hier in de laatste twee rondes van wegrijden. Meer dan een 6de plek zat er niet in, ondanks de goede benen. In het klassement sta ik nog steeds 5de met een goed uitzicht op plaats 4. Achter mij staan er nog gevaarlijke klanten met weinig punten achterstand, zodat alles nog mogelijk is.
Volgende week rij ik in Heerlen tussen de profs, en de week daarop het afsluitingsweekend in Vorselaar en Oostmalle.

Groetjes,

Ramon