Schaal Sels 

In en rond Antwerpen stond ik vandaag aan de start van een lange profwedstrijd. 13 Kilometer neutralisatie, gevolgd door 205 kilometer koers. Enkele pro-tour ploegen, een aantal pro continentale ploegen en de rest van de 180 man waren continental renners. De ploegen bestonden uit 8 man.

Na de lange neutralisatie ging het erg hard. Er stond niet zo veel wind en we reden door de stad heen. Net op het moment dat het leek alsof er niemand weg zou rijden, ging er een groepje van 6 man lopen. Dit gebeurde na 30 kilometer koers. Niemand van ons bij de kopgroep, de groep liet ze rijden en dan weet je dat het gebeurd is. In een profkoers weet je dat ze de groep de ruimte gaan geven en langzamerhand gaan controleren. Als je niet mee zit in de kopgroep, en je niet de sprinter in je ploeg hebt zitten waarvoor je het gat moet dicht rijden, zit er niets anders op dan de rest van de koers het peloton volgen.

In de grote ronde waren er weinig plaatsen waar het op de kant kon gaan, er waren te veel bochten en te veel beschutting. Eventjes leek het erop dat het toch zou breken. Op een kronkelend krap weggetje met te veel grind trokken ze goed door en brak het peloton. Net op dat moment reed ik lek en moest ik van wiel wisselen. 10 Kilometer later kwam toch alles weer bij elkaar en zou het een massasprint worden. Ik wilde mij goed plaatsen en zo proberen mee te sprinten. Als 2de kwam ik het laatste rechte stuk van 1000 meter oprijden, en zag ik dat onze sprinter Michael van Steayen en Boy van Poppel goed voorin zaten. Ik reed zo hard mogelijk op kop om de sprint aan te trekken en gaf af op 300 meter voor de finish. Uiteindelijk werd Boy knap 2de en Michael 6de.

Morgen wordt bekend wie naar de Tour de l'Avenir mag, die vrijdag start.

Groetjes,
Ramon