Parijs Roubaix U23

De Hel van het Noorden. Afgelopen 2 jaar vroeg ik mij af of het wel écht zo'n Hel was. Wanneer je aanleg om op de kasseien te fietsen, en bovendien goede benen hebt is het best leuk. Omdat het zo zwaar is vallen veel renners af. Zo blijf je na een lange wedstrijd met een compacte groep over en is het de sterkste tegen de sterkste. Met deze instelling ging ik vandaag ook van start. Na een 48 kilometer aanloop (ongeveer een uurtje met de snelheid waarmee wij reden) kwamen de eerste kasseien. Vele volgde, en na 178 km zouden we de piste in Roubaix opdraaien. Na 100 km kwam ik er achter dat de benen niet echt wilde vandaag. Op kasseien is het verschil tussen hele goede, en goede benen erg groot. Omdat alles zo stuitert en zo oncomfortabel rijdt, kan je op een gegeven moment niet meer versnellen, en rijdt iedereen zijn eigen tempo. Erg vervelend als je nét iets langzamer rijdt dan de eerste, want je kan gewoon echt niet aanpikken. Veel lekke banden, veel materiaalpech en heel veel valpartijen tekende de wedstrijd. Het was enorm nerveus. Het was zorg elke kasseienstrook als 1ste op te draaien, hard er overheen te fietsen en vervolgens constateren dat alles weer stilvalt. Met nog 20 km te gaan, op 1 van de zwaarste stroken, viel ik en reed ik mijn derailleur kapot. Ik was nog in de eerst grote groep (30 man), die achtervolgde op een kopgroep van 4 en 5 achtervolgers. Ik zat al redelijk aan mijn limiet, omdat ik niet goed genoeg was, en na de val moest ik lange tijd op mijn zwaarste versnelling rijden. De ploegleiders wagens waren niet in de buurt en het duurde erg lang voordat ik een nieuwe fiets kreeg. Achter de auto kon ik veel achterstand terugrijden richting de groep waarin ik mij bevond, maar ik kon net geen aansluiting vinden. Sprintende voor de 26ste plek finishte ik als 2de. Teleurgesteld door mijn eigen prestatie, omdat ik er veel val had verwacht. Volgende week vlieg ik naar Spanje, voor Circuit de Montanes. Een klimwedstrijd van 8 dagen. Voordien sta ik 4 juni aan de start voor de Nacht van Hengelo. Groetjes, Ramon

30/05/2010